Η αγάπη...

...είναι ελέφαντας.

Προσπαθώ να με πείσω να κατεβάσω το βόλιουμ αλλά δεν μπορώ. Θα ενοχλήσω λίγο τους αγαπητούς γείτονες, ω ναι. Τομ Γουέιτ-ς.

Μία παρτίδα σκάκι με έναν Δον, υπό υπόσχεση. Έβρεχε πάλι χτες και κουβαλούσα το πακέτο το χαρτοκουτένιο με τα καλούδια της γιαγιάς σε όλο το κέντρο, πήγα τα μπιφτέκια για καφέ, πάντα με τις μαϊμού γαλότσες μου, οι οποίες μπάζουν νερά περισσότερο από κάθε άλλο πατούμενό μου έβερ.

Ακόμα δεν ξέρω τί θα ψηφίσω. Θα ψηφίσω όμως αυτή τη φορά.

ψωνίζω, μέσα στο μυαλό μου, από κάθε κατάστημα, σχεδόν, που προσπερνάω με το κτελ. μπαίνω, κοιτάζοντας επίμονα τις βιτρίνες, διαλέγω, συγκρίνω τις τιμές. δεδομένου του ποσού το οποίο αποτελεί τον μισθό μου είναι μια εκτονωτική διαδικασία. το ίδιο κάνω και στα σπίτια, συνήθως το βράδυ. οι βιτρίνες έχουν κοπάσει και τα σπίτια δείχνουν το εσωτερικό τους. στραβολαιμιάζω μήπως και προλάβω να δω κάτι παραπάνω. το ξέρω ότι είναι αδιάκριτο.

και υπάρχει και ο ουρανός, κομμένος από μπαλκόνια, γλάστρες, ρούχα και κεραίες, πολλές κεραίες. μετά έρχονται τα εργοστάσια και τα μεγάλα εμπορικά. οι τράπεζες. και μετά μόνο φύση, ξαφνικά. εκεί δεν αγοράζω τίποτα. ούτε γίνομαι αδιάκριτη. και ευγνωμονώ το κτελ. δεν σκέφτομαι τον ουρανό τότε γιατί δεν είναι πια παράταιρος. 

σήμερα φύσαγε. και ήταν τόσο όμορφοι οι άνθρωποι. με τα παντελόνια τους και τα μαλλιά τους να ανεμίζουν, πίσω, έξω από το τζάμι. 

Τον είδα, τον είδα σας λέω! Τον πίνακα, τί ποιόν; 

:)

Πορτραίτο παιδακίου

Η στέκα μου προκαλεί πονοκέφαλο. Το ίδιο και ο καλύτερός μου φίλος. Έχω πολλά πιάτα άπλυτα, πολλά ψυχολογικά άπλυτα, πού είναι οι φίλοι οι πολλοί να βάλουνε μπουγάδα; Η ποίησή σας κύριε Καρούζο είναι όχι δύσκολη μα αρσενική σαν δύσκολη, καταλάβατε; Μου αρέσει πάντως που απευθύνεστε στον αναγνώστη. Όπως και να είναι είναι συντροφιά και τροφοδοσία ένα καλό ανάγνωσμα.

Όπως μια καλή ταινία.

Κανείς δεν είναι καλά, όλοι κάτι έχουν. Κι αυτοί που δεν έχουν συνήθως μου σπάνε τα νεύρα με την απάθεια τους, χαχαχα.

Επιστροφή

Μας πόζαρε και έβαλε το σιντί να παίζει.

Πολύ μου άρεσε. Όπως λέγαμε με τον Γ. μερικά τραγούδια είναι ειδικά για ορισμένες περιπτώσεις - ενέργειες. Έτσι ζωγραφίζοντας μερικά κομμάτια είναι ιδανικά. 

Φαντάζομαι τα πρώτα ζευγαρώματα των ανθρώπων. Όταν δεν είχανε στάσεις και πορνό. Πόσο ενστικτώδες είναι αυτό το αίσθημα. Πώς ξέρανε πώς να το κάνουνε και τώρα χρειάζεται κανείς βιβλιογραφία/πορνογραφία; Πόσο εκμεταλλεύονται οι εταιρίες πορνό αυτή την ανάγκη;

Επιστροφή παιδιά, επιστροφή.

Nα πεθάνω τώρα...;

Ή να το αφήσω για μετά;;;

Ο πρώτος νες

Και ο δεύτερος μην σου πω. Έτσι πάνε αυτά.

Μόλις μου φώτισε, ότι κωδικοποιημένα λέει κανείς πράγματα που δεν λέγονται ευθέως. Δεν υπάρχει ευθέως ορισμένες φορές. Το ήξερα, μάλλον. Αλλά τώρα το νοιώθω καλύτερα.

Ακούω αυτό το καταπληκτικό - καταπληκτικό σάουντρακ 
ζωγραφίζω αυτά τα σαφώς θριλερικά πράγματα

και νοιώθω καλύτερα από ποτέ.

Τυχαίο;