Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

Τα σκάτωσα


Άι γουόντ του θενκ μάι μάδερ...μάι φάδερ... Εν μέρει λυτρωτικό να τα σκατώνεις, έχει μια ηδονή ή εγώ είμαι απλά μαζόχα, παίζει.

Το είχα δει εγώ το έργο πως πάει για μαζική αυτοκτονία, μας το έλεγα, τίποτα. Γι άλλη μια φορά [ξαφνικά -ου! οποία έκπληξης!] ανακαλύπτω πόσο τέλειοι είναι οι φίλοι μου και ότι καραβάκια ειρμών σκέψεων με πάνε και πάνε και μ' αρέσει εκεί που φτάνουν, ότι έχω ιδέες και όρεξη για δουλειά, ότι υπάρχουν χώρες ανεξερεύνητες, βιβλία αδιάβαστα, άλλοι άνθρωποι που σκέφτονται (!). Έξω από το παλάτι - κουκούλι ο κόσμος ακόμα υπάρχει. Αυτά περί ηδονής της σκατοκατάστασης, να μη παρεξηγηθώ. Φυσάει καθαρός αέρας, κι ας είσαι ζαλισμένος.

Ο Θ. ο ψυχολόγος στη θέση- κορυφή όλων των ψυχολόγων απεφάνθη ότι όλο το πόιντ είναι να βρίσκεται κανείς στον ''άξονά'' του, ότι μόνο έτσι είναι κανείς (όσο) ευτυχής (μπορεί να είναι ένας άνθρωπος) και εν συνεχεία μόνο έτσι απολαμβάνει τις σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους. Έλα δεν το πιστεύω!

Το να βρίσκεται κανείς στον Άξονά του σημαίνει να είναι ^ζεν^;



Κάπως έτσι κατέστρεψα το τελευταίο έργο, ακούω Rubinstein και ότι pop μου χτυπάει στα νεύρα, αφού βρέθηκα να τσιρίζω, να μην κοιμάμαι πάλι πριν βγει ο ήλιος, να μη σηκώνω τα τηλέφωνα στο 95% των επαφών αφού η οθόνη δε γράφει αυτό που θέλω να δω, προσπαθώ να ζυγίσω και να βρω ποιός πάτησε πρώτος τη νάρκη, πότε τοποθετήθηκε η εν λόγω νάρκη, κι όπως λέει και το τραγούδι τί δε μπορεί να δει ο ένας στον άλλο- άκρη καμία ή μάλλον τα γνωστά συμπεράσματα - ψυχανεμίζομαι ή μάλλον ελπίζω ότι όπως μπλέξαμε τα μπούτια μας χωρίς να το καταλάβουμε έτσι θα τα ξεμπλέξουμε.

6 σχόλια:

  1. Pop pop (και μάλιστα διεστραμμένη!)...για καλή τύχη και για ν' ανέβεις λιγάκι!

    http://www.youtube.com/watch?v=iOyybW1xRsw

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν ξέρω αν κατάλαβα, αλλά σε σημερίζομαι καλή μου Miranda και σου στέλνω αγκαλιά και τούτους εδώ γιατί είχα την κουβέντα τους εψές http://www.youtube.com/watch?v=j5XOjnpX3-w

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μπου μου,

    Είναι απόλυτα λυτρωτικό να τα σκατώνεις, για δύο λόγους.
    Πρώτον κατά πάσα πιθανότητα ό, τι και να κάνεις χειρότερα δε γίνεται, επιτέλους,

    και δεύτερον,
    έχεις την ικανοποίηση ενώ θα μπορούσες να ακολουθήσεις την κοινή λογική, εσύ κάνεις τα δικά σου, εννοείται εντελώς απροετοίμαστος να αντιμετωπίσεις τις συνέπειες,
    οπότε αναγκαστικά τσιμπάς ένα αρχίδι και το ρίχνεις στο χιούμορ, στην υψηλή ραπτική και στη φιλοσοφία.

    Αχ, τα νιάτα!

    Σ' αγαπώ, είμαι σίγουρη ότι σκας τσάμπα, και εδώ είμαι να τσιμπήσουμε παρέα^

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. *caveman* euxaristw - tha pop-prospathisw ;)

    *margkw* panta glukia kai sumponetiki, milles merci - to kommati de mou emfanizetai :(

    *mpou* c est vrais, c est la vie et je t aime beaucoup ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. δεν είμαι και πολύ σίγουρη οτι σε κατάλαβα,αλλά είπαμε,τον τελευταίο καιρό είμαι σε δικό μου χωροχρόνο,

    μόνο μια αγκαλιά σου κάνω,
    να έτσι
    ((( )))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ti tha ginei w re, tha grapseis tipotes kainourio?

    to koino sou se zhta!

    ΑπάντησηΔιαγραφή